خیس اگر بود نگاهم که فراوان باشد

زیر چترِ تو فقط نم نم باران باشد

 

خسته این کاغذ و آن جوهر خودکار که ما

آنقدر جمله نوشتیم که رمّان باشد

 

زیرِ هشتی یِ حقیقی یِ نگاهت بودم

پشت هر هجمه ی چشمان تو زندان باشد

 

من امیدم همه این است که پایان برسد

طاقِ ابروی شما در خط پایان باشد

 

محوِ تکرار شما ثانیه ها صفر شود

لمس دیدار شما در حد امکان باشد

 

روی رفتن و نبودن خط ممتد شده ام

که فقط بودن و بودن همه عنوان باشد

 

تو اگر شعر شوی مصرع آخر برسد

قافیه رقص کنان باشد و خندان باشد

 

مصطفی پایمرد